DSV-Saaten

Życica westerwoldzka
 

Życica westerwoldzka

Życica westerwoldzka - Lolium westerwoldicum


Podstawa liścia z uszkami

Owocostan

Życica westerwoldzka jest gatunkiem krótkotrwałym, ale w warunkach łagodnego klimatu może przetrwać jedną zimę. Po siewie i wschodach przechodzi z fazy wegetatywnej w generatywną bez wernalizacji i po każdym odroście wytwarza pędy źdźbłowe. Jest bardzo szybko rosnąca i w bardzo korzystnych warunkach gotowa do zbioru po 6–8 tygodniach. Spośród tych szybko rosnących form zostały wytworzone krótkotrwałe trawy do uprawy w międzyplonach letnich (trawa po 6 tygodniach). Nowe formy hodowlane są różnorodne od bardzo szybko rosnących do zatrzymujących wzrost i od jednokośnych do wielokośnych. Podobnie do życicy wielokwiatowej potęguje się w miejscach o wysokiej wilgotności powietrza i na stanowiskach z korzystnymi warunkami glebowymi, ciepłych i wilgotnych. W przypadku zagrożenia niedostatku paszy po wymarznięciu życicy wielokwiatowej tą lukę może wypełnić życica westerwoldzka. Korzystne jest wykorzystanie wilgoci glebowej. Uprawa zasadniczego użytku z ubytkami może zostać poprawiona za pomocą życicy westerwoldzkiej. Mieszanki z udziałem koniczyny perskiej lub aleksandryjskiej poprawiają wartość paszową. Krótko żyjące, ale szybko rosnące formy życicy westerwoldzkiej nadają się bardzo dobrze jako międzyplon po zbożach, czy rzepaku i po 8–10 tygodniach dostarczają wysokie plony paszy w postaci zielonki lub kiszonki. Te odmiany dają jeden silny plon. Tworzenie pędów poprawia właściwości silosowania. Formy hodowlane posiadają zarówno formy diploidalne jak i tetraploidalne. Cechy botaniczne dotyczące liścia , źdźbła, kwiatostanu i owocu są identyczne z cechami życicy wielokwiatowej i potwierdzają to, że życica westerwoldzka jest traktowana jako podgatunek życicy wielokwiatowej.

Cechy botaniczne

Liść

Najmłodszy liść zwinięty, pochwa liściowa nie zrośnięta, spodnia strona liścia silnie błyszcząca, krótki, biały z gładkimi krawędziami języczek ,mocne szerokie ostrogi obejmujące łodygę, blaszka liściowa średnio szeroka (ok. 10 mm) jasnozielona do ciemnozielonej . Górna strona wyraźnie bruzdkowana.

Źdźbło

Podstawa źdźbła zabarwiona czerwonawo, pionowe, długie ok 100 cm.

Kwiatostan

Długie luźne kłosy z ok. 20–30 kłosków, wielokwiatowe, silnie oścista plewka dolna pojedynczego kłoska. Węższa strona kłoska obrócona do osadki kłosa (w perzu szersza strona do osadki kłosa. Kłosek wierzchołkowy ma 2 plewki, wszystkie pozostałe tylko jedną zewnętrzną plewkę.

Owoc

Ziarniak oplewiony ok. 5–7 mm długi, osadka kanciasta, dolna plewka wypukła na górnym końcu długa ostka (u Lolium perenne nie znajduje się, podczas przygotowania materiału siewnego często utrącona). MTZ 1,8–4,6 g (tetraploidalne odmiany wyższa MTZ).



© Deutsche Saatveredelung AG 2014